Gebaseerd op Hebreeën 10:25 (Herziene Statenvertaling)
“Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals sommigen dat gewoon zijn, maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer als u de dag ziet naderen.”
– Hebreeën 10:25 (HSV)
1. De oproep tot gemeenschap
In een wereld die steeds individueler wordt, klinkt deze Bijbeltekst als een vriendelijke maar dringende oproep: verwaarloos de onderlinge bijeenkomst niet. Het samenkomen van gelovigen is geen optionele activiteit, maar een belangrijk fundament van het geloofsleven. We zijn geroepen tot gemeenschap – met God én met elkaar.
2. Waarom samenkomen op zondag?
Van oudsher komen christenen samen op de eerste dag van de week – de dag dat Jezus is opgestaan uit de dood (zie Handelingen 20:7). Deze “dag des Heeren” (Openbaring 1:10) is het wekelijkse ankerpunt van ons geloof. Op zondag komen we samen om:
- God te aanbidden,
- te luisteren naar Zijn Woord,
- elkaar te bemoedigen,
- en samen te groeien in geloof.
Het is geen lege traditie, maar een levensritme waarin we rust vinden, richting ontvangen en ons hart op Hem richten.
3. “Zoals sommigen dat gewoon zijn…”
Zelfs in de tijd van de eerste gemeenten waren er al gelovigen die het samenkomen opgaven. De schrijver van Hebreeën maakt duidelijk dat dit een gevaarlijke gewoonte is. Wie zich afzondert, loopt het risico geestelijk te verzwakken. Juist in de samenkomst ligt kracht, onderwijs en troost voor onze ziel.
4. “Maar elkaar aansporen…”
De zondagse dienst is niet alleen bedoeld om te ontvangen, maar ook om te geven. We zijn geroepen om elkaar aan te sporen – tot liefde, goede werken, geloofsvolharding. Soms is een vriendelijk woord, een gebed of simpelweg jouw aanwezigheid al een bemoediging voor iemand anders.
5. “Zoveel te meer als u de dag ziet naderen”
“De dag” verwijst naar de wederkomst van Jezus Christus. Naarmate die dag dichterbij komt – en de tekenen om ons heen wijzen daarop – wordt het nog belangrijker om elkaar vast te houden in geloof en hoop. De zondagse eredienst is dan als een wekelijkse oase: een herinnering aan het komende Koninkrijk, en een voorbereiding op Zijn komst.
Slotgedachte
Hebreeën 10:25 herinnert ons eraan dat de zondagse samenkomst niet alleen een gewoonte is, maar een geestelijke levensader. Door trouw te zijn in de bijeenkomst van de gemeente,
bouwen we niet alleen onszelf op, maar ook de ander. En bovenal: we eren daarmee de Heer van de sabbat – Jezus Christus.